บทที่ 35 ก็คนมันคิดถึง

มาเฟียหนุ่มปลดผ้าขนหนูที่พันรอบกายบางออก แล้วอุ้มไปยังเตียงนอนหนานุ่ม พร้อมทั้งสบตากันอย่างหวานซึ้ง พรพระพายยกมือขึ้นมาคล้องลำคอแกร่งไว้

"คิดถึงแก้มหอมๆ" มาเฟียหนุ่มเอ่ย แล้วก็ก้มลงไปหอมแก้วนวลฟอดใหญ่ทั้งสองข้าง

"คิดถึงปากหวานๆ" แล้วเขาก็จูบปากอิ่มอย่างดูดดื่ม

มือหนาลูบวนไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของร่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ